صبح جمعه ی دلتنگ

دلتنگی 
اتفاق عجیبی نیست 
صبح که می آمدم بوی خنکی می آمد 
پنیر و خیار و نعناع 
کبوترهای چاق را شبیه یاکریم می دیدم
و از قنادی
بوی نان سنگک و بربری می شنیدم
صدای قاشق چایخوری که به لیوان شیشه ای می خورد
و قل قل سماور 
اینها که چیزی نیست 
لا به لای صدای بلبل و دارکوب 
زمزمه ی آواز سنتی هم بود 
با صدای گوینده رادیو 
به آسفالت و پنجره و لولای در 
سلام کردم 
در سرم صبح جمعه ای با شما بود 
من فقط خندیدم 

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

تو کجایی در این روز شهریوری

لطفا با یخ شکن وارد شوید

زندگی در حباب