دوشنبه، مهر ۲۴

اما چای بخوریم

این روزها را ترجیح می دهم جوراب بافتنی بپوشم ... موهایم را پریشان کنم ... یک گوشه ی دنج و گرم برای پاییزم پیدا کنم که به پنجره هم نزدیک باشد ؛ بعضی روزها آفتاب کم جانی هم رویم بیفتد و چند کتاب مورد علاقه ام را دورم بچینم و سلکشن آهنگهای بی کلام و شاید هم باکلام اما آرام ، یک پتوی سبک هم می خواهم ، بعد همانجا کز کنم و حرف نزنیم ... 

هیچ نظری موجود نیست:

سی و دو سالگی

سی و دو سالگی رنگ پاییز است، پر از زرد و سبز و نارنجی و زرشکی . پر از آرزوهای دست یافتنی و خالی از حسرت نداشتن ها، سی و دو سالگی سرشار از ...