پنجشنبه، تیر ۶

آبستنی جاوید

مثل یک ماده کانگرو 
                        تو را در شکمم حمل می کنم
از این درخت 
                        به آن درخت می پرم
از این تپه به آن تپه
از این قاره به آن قاره
نّه ماه 
نود ماه
نود سال تمام تو را حمل می کنم 
                      و نمی خواهم که به دنیا بیایی
                      می ترسم مرا در جنگل گم کنی!



سعاد الصباح
ترجمه : وحید امیری

هیچ نظری موجود نیست:

سی و دو سالگی

سی و دو سالگی رنگ پاییز است، پر از زرد و سبز و نارنجی و زرشکی . پر از آرزوهای دست یافتنی و خالی از حسرت نداشتن ها، سی و دو سالگی سرشار از ...