پنجشنبه، اردیبهشت ۱۲

ناگفته ها

زنی بود 
که اندازه‌ی تمام ِ شعرهای ناگفته 
سکوت از لبش چکید
و مادر شد 

هیچ نظری موجود نیست:

این مخلوقات ساده ی بامزه ؟!

می گم دندونم درد می کنه ، مثل اسب آبی ریسه میره : تو که دندون نداری ، بقیه هم پشت سرش هی حرفای بی مزه می زنن و می خندن از خندشون خندم می گ...